Luisteren centraal in dialoogsessie

Hoe voer je een open gesprek over inclusie en diversiteit?

In juni 2021 organiseert consultant en cultureel antropoloog Roxane Beumer de workshop 'Zoul' bij Galerie Sanaa in Utrecht. Ze vraagt mij om een dialoogsesie te begeleiden en daar ga ik graag op in. Voor de bijeenkomst stem ik met haar het thema van de dialoog af. 

Wat beweegt jou

In de galerie zijn we omringd door de expositie An act of becoming. Roxane brengt in deze creatieve omgeving een aantal multidisciplinaire professionals bij elkaar die elk op een eigen manier bijdragen aan een gelijkwaardige samenleving. Ze heeft voor ogen dat we elkaar tijdens de bijeenkomst op een ontspannen manier leren kennen, uitwisselen over inclusie en diversiteit en onderzoeken of we elkaar hierin kunnen versterken. 

Ik begeleid na een introductie van Roxane de dialoogsessie. Dit duurt een uur. We zitten tijdens dit deel van de bijeenkomst in een cirkelopstelling. De prachtige serie diversiteitskaarten met illustraties en trefwoorden van Marten Bos ligt in het midden. De dialoog geef ik vorm via een praatobject dat in de cirkel rondgaat. Deelnemers krijgen de uitnodiging om vanuit hun hart te spreken over het thema: 'Wat beweegt jóu om je in te zetten voor diversiteit of inclusie'.

Ruimte om jezelf uit te spreken 

Ik kies voor deze dialoogvorm met cirkel en praatobject omdat de eenvoud ervan me aanspreekt. Iedereen krijgt de gelegenheid om aan het woord te komen en zichzelf uit te spreken. Of om niets te zeggen en het praatobject weer door te geven. Je hebt het woord wanneer je het praatobject vasthoudt, de anderen zijn dan aandachtige en respectvolle luisteraars en gaan niet direct in op wat je zegt. Dat zorgt voor rust én openheid in het gesprek.

Zowel raakvlakken als verschillen in elkaars leefwereld komen op deze manier van uitwisselen aan de oppervlakte. Deelnemers zijn vrij om vragen aan elkaar te stellen en het staat je vrij om daar al dan niet op in te gaan, wanneer je het woord hebt. Ieder bepaalt zijn eigen inbreng.

De gespreksstructuur zorgt in het begin voor wat onwennigheid. Eenmaal over die drempel heen leidt het tot een creatieve dialoog. Deelnemers spreken in verschillende moedertalen, laten emoties zien, vertellen als antwoord op vragen verhalen over persoonlijke ervaringen met diversiteit en inclusie en luisteren naar elkaar. Dat inspireert en schept onderlinge verbondenheid. Ter afronding nodig ik iedereen uit voor een slotronde om: 'te zeggen wat je wil zeggen om dit gesprek goed te kunnen afsluiten'. 


Reactie deelnemer:
"Toen we in een cirkel gingen zitten en je de bedoeling uitlegde was ik kritisch over de vorm. Dat veranderde snel en het is lang geleden dat ik aan zo'n mooi gesprek heb deelgenomen."

Hierna neemt Roxane het stokje van de bijeenkomst weer over van mij en oogst ideeën die door de dialoogsessie naar boven zijn gekomen. 

Meer informatie

Voor de achtergrond van een dialoosessie met praatobject zie de publicatie: 'The Way of Council', Jack Zimmerman en Virginia Coyle